Interview met Willem Nijholt (Margriet)


Willem Nijholt werd in 1934 geboren in Nederlands-Indië. Nu hij ouder wordt, denkt hij steeds vaker met weemoed terug aan zijn jeugd. In zijn onlangs verschenen boek Met Bonzend Hart – Brieven aan Hella S. Haasse vertelt hij over de tempo doeloe – de onbezonnen tijd in Indië – maar ook over de verschrikkingen van het jappenkamp.

‘Herinneringen maken gelukkig, weemoedig gelukkig.’ Het is een zin die Willem Nijholt schrijft in zijn onlangs verschenen boek Met Bonzend Hart – Brieven aan Hella S. Haasse. Hij ontmoette de op 29 september overleden schrijfster in 1996 in het tv-programma Villa Felderhof, waarin ze beiden te gast waren. Ze kenden elkaar van naam en werk, maar elkaar uitgebreid gesproken hadden ze nooit. Wat hen bond was een jeugd in Indonesië, het voormalige Nederlands-Indië, en er was meteen een klik.

Uren spraken ze met elkaar over die mooie periode. Een groot deel van zijn boek gaat over dat Indië. Over Tempo Doeloe, over onbezorgdheid en warmte. Over een lieve moeder, van wie hij zo veel hield. Maar ook over een wrede oorlog die aan alles een einde maakte.

“Naarmate ik verder over de 75 raak, vertoef ik steeds meer in het verleden,” zegt Nijholt. “Ik vind het zo fijn om naar verhalen van vroeger te zoeken. Als ik Indonesische mensen tegenkom, wil ik het over Indië hebben. Ik merk ook dat ik het prettiger vind om het over het vroege verleden te hebben dan het recente.

52 jaar heb ik op het toneel gestaan en voor de camera, ik heb talrijke persoonlijke ‘triomfen’ gekend. Mensen zeggen: ‘Mis je dat dan niet? Nee, ik mis dat niet. Ik heb een heerlijke carrière gehad en een heerlijk leven, ik heb met de beste mensen gewerkt. Het is mooi geweest. Daarom schrijf ik er nauwelijks over.”

Bron: Margriet


Laat een bericht achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *.


7 + = fourteen

 

Copyright © 2012 Nusantara Productions | Website design/creatie: Jaspergrafisch